Skuteczne sposoby leczenia tężca opisane w literaturze medycznej i naukowej

Poniżej wymienione dodatkowe sposoby leczenia tężca nie są najprawdopodobniej stosowane w polskich szpitalach.

1. Dożylne podawanie siarczanu magnezu uważane jest w niektóych krajach za „terapię pierwszego wyboru” ponieważ siarczan magnezu zmniejsza ilość skurczy mięśni zarówno wśród leczonych w ten sposób dorosłych jak i dzieci, co opisano szeroko w literaturze medycznej:

2. Dożylne podawanie witaminy C

  • Terapie z użyciem witaminy C w leczeniu tężca wśród zwierząt pokazały duży potencjał tej substancji np. Efficacy of vitamin C in counteracting tetanus toxin toxicity, 1966.
  • W 1984 roku przeprowadzono badanie na osobach zakażonych tężcem, którym dodatkowo do standardowego leczenia podawano dożylnie witaminę C – Effect of ascorbic acid in the treatment of tetanus, 1984. Niezależnie od wieku i masy ciała podawano leczonym taką samą dawkę witaminy C 1000mg (niemowlętom jak i 12-letniemu dziecku czy 30-letniej osobie), co przeczy ogólnie przyjętemu dozowaniu leków wg. wagi ciała/wieku. Mimo tego uzyskano zerową śmiertelność w grupie 1-12 lat, i zmniejszoną śmiertelność w grupie wiekowej 13-30 lat, co pokazują dane poniżej:

Źródło: Effect of ascorbic acid in the treatment of tetanus, 1984

  • Przegląd literatury dokonany przez naukowców z Cochrane Collaboration w 2010 roku –  Vitamin C for preventing and treating tetanus pokazał, że powyżej zaprezentowane badanie jest unikatowe. Sama publikacja Effect of ascorbic acid in the treatment of tetanus krytykowana jest za merytoryczne braki, ale istotnie obniżona śmiertelność w grupie otrzymującej dodatkowo witaminę C nie powinna być według Cochrane Collaboration ignorowana. Niestety jest ignorowana, mimo, że biologiczne mechanizmy korzystnego oddziaływania witaminy C w przebiegu chorób wywołanych bakteryjnymi toksynami znane są od dawna.
%d blogerów lubi to: